Hoe is het nu met…

Wijnand Wijers

Al lang met pensioen, maar met de branche nog steeds in het hart

Wijnand Wijers heeft nooit een opleiding gevolgd om ‘zonweringsman’ te worden. Zoals dat bij zoveel veteranen in onze branche gaat, rolde hij er min of meer toevallig in: eerst de gevelbouw, vervolgens een paar dagen rolluiken erbij en voor hij het goed en wel besefte, reed hij heel Nederland door met een hoofd vol productkennis en een agenda vol klanten. Accountmanager stond er op zijn visitekaartje, maar wie hem uit die tijd kent, weet dat die functieomschrijving eigenlijk te beperkt was. Verkoper, probleemoplosser en vertrouwenspersoon kwamen dichter in de buurt, met één overtuiging die gedurende zijn hele loopbaan overeind bleef: afspraak is afspraak.

Met een paar A4’tjes de markt op
Zijn loopbaan begon bij Smits Metalen Ramen in Beers, waar Wijnand van montageleider doorgroeide naar de verkoop en begeleiding van grote gevelprojecten in Nederland, Duitsland en Polen. Toen Piet Smits met rolluiken begon, kon hij iemand gebruiken die het nieuwe product in de markt ging zetten en zo kwam Wijnand voor één of twee dagen per week in beeld. Veel verkoopmateriaal was er bepaald niet. “Je moet je voorstellen dat er eigenlijk nog niks was”, vertelt Wijnand. “Je ging op pad met een paar gekopieerde A4’tjes, wat prijzen erop en een beetje documentatie waarmee je jezelf had voorbereid. Daarmee moest je het bij de klant gaan vertellen.”

Toch bleek juist die wereld hem uitstekend te passen. In de gevelbouw draaide het volgens hem vaak keihard om de laatste gulden, terwijl in de rolluikenbranche veel meer ruimte bestond om werkelijk een relatie op te bouwen. “Vertrouwen was toen heel veel waard”, zegt Wijnand. “Je deed niet vandaag zaken met de ene en volgende week met een ander omdat die toevallig een paar cent goedkoper was. Je bouwde echt iets met mensen op.”

De Volvo Amazon 123 GT uit 1967.

Heel Nederland als rayon
Na een zware periode bij Smits Metalen Ramen volgde de overstap naar Smits Rolluiken in Cuijk. Piet Smits had inmiddels een volwaardig bedrijf gemaakt rondom de productie van rolluiken. Wijnand kwam terecht in een onderneming die flink aan het groeien was. “Het was een fantastisch team, met zowel op de binnendienst als in de productie collega’s die de dealers kwaliteitsproducten wilden leveren. Daar kon ik op vertrouwen”, vertelt Wijnand. Hij kreeg veel vrijheid om zijn werk op zijn eigen manier te organiseren en toen we hem vroegen welk rayon hij destijds eigenlijk had, kwam het antwoord zonder aarzeling: “Heel Nederland.” Die vrijheid paste hem, net als de verantwoordelijkheid die erbij hoorde. Als ergens iets misging, moest dat volgens Wijnand eerst worden opgelost en pas daarna kon er worden gediscussieerd over de rekening. “Als je iets met iemand afspreekt, dan moet je daar hoe dan ook naar handelen”, zegt Wijnand stellig. “Er kan overal iets fout gaan, dat is menselijk, maar dan los je het eerst op. De discussie over wie uiteindelijk moet betalen, komt daarna wel.”

Intern zorgde die houding af en toe voor stevige discussies, maar bij klanten leverde ze vooral vertrouwen op. Sommige relaties werden door de jaren heen zo persoonlijk dat een bezoek nauwelijks nog als een zakelijk bezoek voelde. Wijnand: “Je was op een gegeven moment gewoon een deel van de familie. Als je rond etenstijd binnenkwam, kon het zomaar gebeuren dat je aanschoof. Je deelde lief en leed met elkaar.”

Wijnand is blij met zijn Volvo, maar het feit dat hij er ook andere mensen blij mee kan maken, is alles voor hem.

Andere heren, andere wetten
Smits Rolluiken en Zonwering groeide verder, werd verkocht en kwam uiteindelijk binnen grotere bedrijfsstructuren terecht, waardoor procedures, huisstijlen en rapportagelijnen belangrijker werden. Wijnand probeerde ondertussen vooral zijn klanten buiten die interne veranderingen te houden. “Ook technisch veranderde de branche in hoog tempo”, herinnert hij zich. “Nieuwe screenconcepten verschenen, motorisering nam een vlucht en leveranciers die ik in eerste instantie kritisch bekeek, konden mij door praktijkervaring alsnog overtuigen. Mooie verkooppraatjes interesseerden mij minder dan de vraag of iets daadwerkelijk goed functioneerde.” Terugkijkend op zijn tijd in Cuijk, zegt hij: “We hadden daar een fantastisch team van mensen, op kantoor en in de fabriek. Medewerkers die stuk voor stuk bijdroegen aan het succes van de onderneming.”

Een avontuur in de provincie Zeeland
Na zijn periode bij Smits Rolluiken en Zonwering diende zich een nieuw avontuur aan, toen een goede zakelijke relatie hem naar Zeeland haalde. Daar werd EMG Rolluiken opgebouwd. Vanuit Nijmegen betekende dat heel wat kilometers, maar daar keek Wijnand nauwelijks van op; autorijden hoorde inmiddels net zo vanzelfsprekend bij zijn werk als klantbezoek. Bij menig klantbezoek ging zijn trouwe viervoeter Boris, een cairnterriër, met hem mee.
EMG groeide snel en wist in korte tijd een stevige klantenkring op te bouwen, maar de logistiek vanuit Zeeland bleef uitdagend. “Er werd besloten om bij een collegabedrijf te gaan produceren, centraler in het land. Helaas ging dat bedrijf zelf failliet en werd EMG daarin meegesleept.” Wijnand kon in Zeeland blijven, maar besloot uiteindelijk toch te vertrekken.

De auto is er gekomen dankzij een vriendelijk zetje in de goede richting van Mietske, Wijnands echtgenote.

Welkom in de wereld van doekconfectie
Na zijn vertrek uit Zeeland dienden zich twee bedrijven aan. De keuze viel op Hylas, een onderneming die Wijnand bepaald niet onbekend was. Vanuit zijn Smits-jaren kende hij het bedrijf en de familie erachter al goed en dankzij zijn jarenlange ervaring bezat hij ook de nodige technische kennis over doekgedrag in zonwering. Eenmaal bij Hylas bleef hij zijn klanten op dezelfde manier bedienen als hij altijd had gedaan: met veel vrijheid, verantwoordelijkheid en een bijna principiële trouw aan gemaakte afspraken. Ook aan de baan bij Hylas kwam uiteindelijk een einde.

Van Elst naar de boerenschuur
Na enkele jaren bij een bedrijf in Elst begon het opnieuw te kriebelen en kwam Allround Zonwering op zijn pad. Het huidige bedrijf was toen nog nauwelijks herkenbaar in de onderneming waarin Wijnand binnenstapte. “Iedereen vroeg mij wat ik in hemelsnaam ging doen”, vertelt hij. “Ik kwam in een oude boerenschuur terecht, met een paar computers, een bureau en een ruimte die ’s winters met een kacheltje nauwelijks warm te krijgen was.” Er lag echter een ambitieus plan voor groei en nieuwbouw en dat plan werd ook werkelijkheid. Wijnand bleef ongeveer vier jaar en zag het bedrijf in die periode zichtbaar professionaliseren en groeien. Door omstandigheden kwam zijn werk voor Allround Zonwering uiteindelijk ten einde. Allround Zonwering was daarmee zijn laatste werkgever. Samen met de directeur-eigenaar nam hij persoonlijk afscheid van de klanten. Niet verdwijnen met een mailtje of een standaardbrief, maar langsgaan en elkaar na al die jaren gewoon recht in de ogen kijken.

Andere kilometers
Zijn werkzame leven bestond jarenlang uit vroeg vertrekken, laat thuiskomen en ’s avonds regelmatig nog de laptop openklappen. Tegenwoordig worden de kilometers voor een ander doel gemaakt, want in de garage staat een Volvo Amazon 123 GT uit 1967, mede aangeschaft dankzij een vriendelijk zetje van zijn vrouw Mietske. Met de Amazon rijdt hij toertochten, clubritten en met veel plezier ook ritten voor bewoners van verzorgingstehuizen. “Dat vind ik misschien nog wel het mooiste”, vertelt Wijnand. “Dat je met zo’n oude auto mensen een plezier kunt doen en merkt hoeveel dat voor ze betekent.”

Het past eigenlijk wonderwel bij zijn loopbaan, want ook al ging het voor Wijnand tijdens zijn werk om rolluiken, screens, doeken of omzet, hij genoot vooral van de mensen erachter.